ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ

Ş E H İ T  A S K E R

Bu kabarmış toprağa yüzünü sür, kucakla,
Elbette bağı vardır "olmuş"un "olacak"la.

Dudağa değer gibi şimdi alnı her erin,
Bu havada ruhları dolaşır şehitlerin.

Biz, bu kutsî havanın içinde var olmuşuz,
Biz, bununla yoğrulmuş, biz bununla dolmuşuz.

Sâdece döğünmedik "Vatan! İstiklâl!" diye,
Sakarya boylarından çıktık Kocatepe'ye;

Bu yol ki hürriyetin, kurtuluşun yoludur,
 Zincirsiz yaşamanın tek çıkar yolu budur.

Bir daha nikaylıydık sevgili hürriyete;
Kahramanlık Tanrı'dan vergidir bu millete...

Bir damla asîl kanda bir mucize saklıdır,
Bu topraklar Türklüğe inanmakta haklıdır.

Akdeniz'e tank gibi koştu bütün kağnılar,
Ey sevgili istiklâl, ey güzel Dumlupınar!

Elbet yiğit olanlar lâyık böyle toprağa;
Selâm şanlı orduya, selâm şanlı bayrağa,

Selâm ey Başkumandan, Mustafa Kemal selâm;
Emânetin yaşıyor, güven, imânımız tam:

Omuzlarımız hisar, başlarımız burç yurda,
Can vermeğe and içtik hepimiz tek uğurda!..

Bir târihten gelinir, bir târihe gidilir;
Yaşamak istiyenler savaşmasını bilir.

Zamanın kahramanlar gelebilir hakkından,
Bize sesler geliyor uzaklardan, yakından.

Duyuldu mu bir kere "-Haydin silâh başına!"
Yeniden girişiriz istiklâl savaşına...

Ödü varsa düşmanın, meydan açık, hazırız:
Bu toprakta biz doğduk, biz yaşadık, biz varız!

Kından sıyrılmış kılıç, top ağzında mermiyiz,
 Dumlu çocuklarıyız, hiç yoldan döner miyiz?!

Söz verip baş koymuşuz: İstiklâl bize haktır,
Buna göz diken düşman çıksın, kahrolacaktır!..

Yâre yaralı yüreğim   Rahat bırak beni yar, derdime yanayım Güzel görmemiş değilim ki, güzelliğine kanayım Rahat bırak, hadi şimdi git, ben uyuyacağım Senle yaşayamadıklarımı düşlerime saklayacağım Olur ya uyanamazsam Bil ki..... Hayaline sarılıp ölmüş olacağım...     Arap Kurt

™

Aşk Acı Çekmekti Bu sensiz kaçıncı gecem? Kaçıncı damladır bu gözümden akan? Bitmiş bir aşkın peşinden Nedir hala yüreğimi yakan? Düşünürdüm, hayatımdaki her şey gibi Bu heves de elbet geçer birgün. Dedim hep kendime, bir gül gibi Kara bir gül gibi aşkım solar birgün.   Oysa aşkımın gülleri büyüdü, Sarmaşıklara karıştı hepsi. Dikenleri kanatıyor gönlümü, Heran yaram derinleşiyor şimdi. Yüreğimdeki yangın söner diye Bekledim, sabrettim gecelerce. Ama gözlerin gözlerime değdiğinde Bir yer daha tutuştu gönlümde. Artık anlıyorum sevmeyi, Hayatı, yaşamayı, ölmeyi Her şey tek bir söz üzerine kuruluymuş; Aslında aşk acı çekmekti..!

SEN OLMAYINCA Geceler yine uzun yine haram En derinden kanar gönül yaram Üşüyen kalbime neyi saram Bir deli divaneyim sen olmayınca... Ellerim nasırlaşır seni tutmayınca Kulağım mahmurlaşır seni duymayınca Gözlerim buğulanır seni görmeyince Umutsuz bir garip gibi Ölümü beklerim sen olmayınca... Mevsimi gelmeden sararan yapraklar En verimli anında kuruyan topraklar Daha akşam olmadan kararan havalar Her şey kendinden geçti sen olmayınca... Ne bülbülün sesi kaldı ne gülün güzelliği Leyla ile Mecnun bile unutmuşlar sevgiyi Mat bir siyah kaplamış hayatın tüm rengini Sevdalar da yalan oldu sen olmayınca... Masmavi denizler siyaha dönmüş Parıl parıl yıldızlar bir anda sönmüş Güzel olan ne varsa bak şimdi ölmüş Hayatın anlamı yok sen olmayınca... Her anı senle geçen bir ömür istemiştim Her şey yalandı bana bir tek seni sevmiştim Kalbimdeki duyguları yüreğine sermiştim Onları da kaybettim sen olmayınca...   Mehmet Ali Yavuz

Gel Gari Hep diyorsun geleceğim Gelmiyorsun, gelmiyorsun Bekle bekle ağaç oldum Geleceksen gel gari Çileyen bülbüle döndüm Hem sarardım hemde soldum Bir bilsen ben nasıl oldum Geleceksen gel gari Gençlik bitip tükenmeden Nisan yağmurları dinmeden Meltem rüzgarları durmadan Geleceksen gel gari Buzullar hep erimeden Ozon tümden yokolmadan Mevsimler alt üst olmadan Geleceksen gel gari İlkbaharda, yazda gel İstersen sen kış ta gel Sonbahara kalmadan Geleceksen gel gari Vahşi kurtlar misali İnsanlık birbirini yemeden Kan gölleri oluşmadan Geleceksen gel gari Kıyamet silahları Ard ardına patlamadan Dünya cehenneme dönmeden Geleceksen gel gari Musalla taşına konulmadan "Er kişi niyetine" denilmeden İmam tekbir getirmeden Geleceksen gel gari...   AYDIN İNAN

SEVİYORUM SENİ Topraktan başaklara, başaktan hasatlara, hasatlarla bereketlenen ekmek gibi seviyorum seni..   Denizden bulutlara, buluttan yağmurlara, yağmurdan ırmaklara, su gibi seviyorum seni.   Herkesten parça olan, doğanın can parçası, hayatın tek gerçeği, toprak gibi seviyorum seni..   Bir kandan bir cana, bir candan bir yaşama, ve yaşamdan son sevdaya, hayat gibi seviyorum seni..   Bir bakıştan bir bakışa, ve bakıştan sonsuzluğa, ilk soluktan son soluğa, ölüm gibi seviyorum seni...

BEN SENİ SEVİYORUM ÇÜNKÜ !   Seni seviyorum, çünkü her sabah kalktığımda bir günü daha seninle geçirecek olmanın mutluluğunu yaşatıyorsun bana Ben güne seninle başlıyorum ve her gün hayatı yeniden keşfediyorum.   Seni seviyorum, çünkü gökkuşağının her tonunu gölgede  bırakan en parlak renksin. Herşey senin rengini taşıyor ve benim için ancak o zaman anlamlı oluyor.   Seni seviyorum, çünkü soğuk günlerimde içimi ısıtan melteminsin. Sıcak günlerde ise ferahlık veren kuzey rüzgarı. İliklerime işleyerek esiyorsun.   Seni seviyorum, Çünkü herşeyde sen varsın. Nasıl olmayacaksın ki? Sanki sen doğduğumdan beri içimdeydin.Yüreğimin en derin köşesindeydin. Sanki ortaya çıkmak için beni bekliyordun. Ve ben orada olduğunu fark edince hakettiğin yere çıkardım seni.   Seni seviyorum, çünkü hep benimlesin. Seni görmem için yüzüme bakmam gerekmiyor. Gözümü kapatsam ordasın. Gördüğüm her yüz aslında sensin.   Seni seviyorum, çünkü gözlerinin içindeki binlerce yıldız, gecenin karanlığını delip geçiyor. sen bana bakarken ben kendimi yıldızlara bakıyor gibi hissediyorum. O yıldızlar parlaklığında kaybediyorum kendimi. Gözlerim kamaşıyor ama şikayetçi değilim aydınlığından. G üneş doğmasa yıldılar kaybolmasa diyorum ama biliyorum ki güneşim de sen olacaksın gecenin sonuda. Bu kez daha parlak, daha aydınlık çıkacaksın karşıma.   Seni seviyorum, çünkü saçların ellerimin arasında kayıp giderken, dünyadaki cenneti bulmuş gibi hissediyorum kendimi. Cennetin sahibi sensin ve biliyorum ki sadece izin verdiklerin girebilir o cennete . Ben  o cennete kalmaya kararlıyım.   Seni seviyorum , çünkü her gülümsiyişin içime yeniden yaşama sevinci dolduruyor. Her gülümseyişin ,karamsarlığı yıkıyor, umutsuzluğu parçalıyor. Bir çiçek bahçesine çeviriyor çorak dünyayı. çiçek dedimya, bir çiçek adı verseydim sana papatya olurdun. Açışıyla dünyaya, insanlara baharın geldiğini müjdelleyen papatya. İddasız ama güzel. Güzel ama kibirsiz.   Seni seviyorum, çünkü seni sevmeyi, sana dokunmayı, seni dinlemeyi, sana bakmayı, seni koklamayı, seninle  paylaşmayı seviyorum. Seninle birlikte insana dair ne varsa onları da seviyorum. Seni sevdiğimi anlatmaya çalışırken ne kadar çaresiz olduğumu da görüyorum. Her sözcükten sonra durup tekrar tekrar düşünüyorum, seni yeterince anlatabildim mi diye. Biliyorum ki yetmeyecek, bukadar sözcükten sonra bile sana sevgimi anlatmamış olacağım. sözcüklerin bittiği yerde gözlerime bak . Onlar bu sevgiyi Çok daha iyi anlatacaktır sana....   Mehmet Coşkundeniz